Stylist Gert Voorjans mixt bloemen & interieurs

De genereuze interieurs van Gert Voorjans zijn gekend in binnen- en buitenland. Na zijn studies binnenhuisarchitectuur startte hij zijn carrière bij Axel Vervoordt. Nadien maakte hij naam met de inrichting van de winkels van modeontwerper Dries Van Noten. Hij tekende onder meer het interieur van het appartement van de New Yorkse modegoeroe Nina Garcia en een huis van Mick Jagger in LA draagt eveneens zijn signatuur. De keuze en de manier waarop hij meubels en objecten samenbrengt is origineel, kleurrijk en persoonlijk. Planten en bloemen zijn voor hem een must.

We ontmoeten Gert Voorjans in Antwerpen, enkele dagen voor hij zijn hele inboedel veilt. Nog even genieten we van al het moois dat hij gedurende 25 jaar verzamelde in zijn woonst annex showroom en galerie. Voor ons op tafel staat een boeket met knalgele en oranje Afrikaantjes (stinkerdjes) op lange stengels samengebonden met een fluoroze strik. “Vijf jaar geleden kon je je zo een boeket niet voorstellen. Het hoeven niet altijd rozen te zijn. Gemengde boeketten met onder meer gladiolen en dahlia’s worden geherwaardeerd. Als er iets is waarvoor ik een gat in mijn hand heb dan zijn het wel bloemen. Ik ben er altijd zot van geweest. Bloemen doen je relativeren, geven energie. Ik ben nog nooit zoveel naar mijn bloemist gelopen als tijdens de lockdown. Dan laat ik me helemaal gaan en kom ik naar huis met maar liefst zeven boeketten in plaats van één.”

Advertising
 

VEILING

Het idee voor de veiling is niet ingegeven door Covid-19 maar is ontstaan in 2018. “Mijn bureau bestond toen 21 jaar. 21 jaar is voor mij een mijlpaal zoals de leeftijd van 21 jaar of zoals 3 x 7. Ik hou niet van een bepaald stramien. Op de duur ben je iemand geworden naar het beeld en verwachtingen dat anderen van je hebben. Ik vond dat het nu het moment was om daarmee te breken en alles los te laten. Op dat moment in 2018 was ook heel mijn team veranderd en geëvolueerd naar een jong équipe. Het gekke is dat ik daardoor ook een heel ander publiek aantrek. Vroeger was ik tegen verandering. Nu voel ik dat we heel anders moeten gaan kijken. We mogen vooral niet in het verleden blijven wroeten. De tijd is rijp om mijn stukken en bijhorende verhalen vrij te laten. Bij elk nieuw project wil ik opnieuw van een wit canvas vertrekken. Als je te veel opgeslagen en verzameld hebt, begin je automatisch te denken in functie van wat er is. De tijden zijn ook veranderd. Klanten zijn veel meer betrokken. Het idee om veel stock te hebben is niet meer van vandaag.”

MEER LOKAAL

“De voorbije jaren ging ik twee keer per maand naar Azië. Dat is allemaal niet meer realistisch. Mijn favoriet woord is momenteel Glocal. Je moet global geïnformeerd zijn maar het mag allemaal wat lokaler. Moet die tafel nu echt uit Thailand komen? Laat toch de schrijnwerker om de hoek een tafel maken. Ik geloof dat we veel sterker naar onze eigenheid moeten gaan. Laat ons terug kiezen voor appelen en peren van hier, of laat ons oude variëteiten opnieuw ontdekken. Ik heb vernomen dat Colruyt de grootste boer van België wil worden en zelf groenten en fruit wil telen om in hun winkels te verkopen. Dat vind ik allemaal positieve evoluties. We kunnen niet blijven steak uit Argentinië invoeren. Delicatessen moeten een uitzondering blijven. Als alles altijd en overal aanwezig moet zijn, dan zijn we de boel hier aan het kapot maken.”

GROEN

”Ik ben altijd heel veel met groen bezig geweest. In mijn interieurs heb ik ook altijd groen geïntegreerd. In de toekomst zal de vraag alleen maar groter worden. Op het vlak van technologie bestaat zoveel dat we dat groen en de natuur nodig hebben als compensatie. We leven in een technologische, artificiële wereld zodat de connectie met natuur alleen maar belangrijker wordt. Ook mentaal hebben we dit nodig. De kleur groen op zich is nog nooit zo aanwezig geweest, ook in interieurs. Ik vind het een prachtige evolutie die voor mij mag aanhouden.”

“Het outdoor gebeuren en het binnen-buiten gevoel is een belangrijke tendens. Het buitenleven met mooi aangeklede terrassen is hét fenomeen de laatste jaren. Mensen willen buiten evenveel comfort als binnen. Je kan niet meer zien of het een salon voor binnen of voor buiten is met mooie kussens en prachtige outdoor stoffen. Ook de vraag naar planten met grote bladeren is enorm gestegen. Kwekers kunnen de vraag naar grootbladige planten nauwelijks volgen. Het is een hype geworden over heel Europa.”

Wat zou je adviseren aan floristen?

“Floristen zijn heel erg bezig met kleur en color-blocking, met mooie vazen en volumes. Ze moeten out-of-the-box blijven denken maar ik denk dat velen dat ook doen. We hebben heel wat talent in België. Kleur en bloemen geven energie. Droogbloemen zijn niet zo mijn ding. Ik hou van levende dingen. In mijn interieurs wil ik houten vloeren, natuursteen. Ik ben niet voor lookalike materialen. Het moet allemaal echt zijn. Je moet ervoor kunnen zorgen en mee bezig zijn. Als deze ruimtes straks leeg zijn, heb ik opnieuw meer plaats om mijn planten te verzorgen, enkele planten te verpotten en de grote potten van verse grond te voorzien. Laat dat misschien een nieuw begin zijn. Een begin waarin planten meer centraal staan.”

NIEUW HOOFDSTUK

Hoe ga je dit nieuwe hoofdstuk invullen?

“Eigenlijk is de beslissing alles. Eens je die genomen hebt, is het alles of niks. Al wat je hier nu ziet staan, gaat weg. Ik kan geen dingen half doen, ook niet in mijn werk. Ik had nood aan nieuwe zuurstof. Misschien ga ik eens voor het theater werken en een decor voor een opera ontwerpen? Die registers wil ik ook wel eens opentrekken. Ik wil nog altijd op het puntje van mijn stoel zitten. Of ik aan mijn pensioen denk? Helemaal niet. Zie je mij al golven in Marbella en ’s avonds bezadigd zitten met een groot glas rode wijn? Dat is een beeld dat met doet huiveren. Ik denk meer in de spirit van Japan. Daar is geen pensioen. Mensen hebben een moestuin waar ze voor zorgen. Ze worden er gemakkelijk honderd jaar, alsof het niks is. Waarom moet iedereen met 65 op pensioen? Het idee dat het dan afgelopen is en dat we dan allemaal moeten gaan fietsen en allerlei vasculaire ziektes krijgen, dat is zo fout. Laat iedereen toch bezig zijn. Misschien heb ik ook wel schrik van dat beeld. Voor mij is deze fase in mijn leven een heel natuurlijk proces. Het was duidelijk dat dit er zat aan te komen. Laat de zaken maar gaan en een ander leven leiden. Ik wou niet blijven aan dobberen en daarna mijn oude stock verkopen. Dit is een nieuw begin. Ik zie het als een slang die vervelt, een vel achterlaat en weer fris verder doorgaat.”

Is er toch geen stuk uit jouw verzameling dat je wilt houden?

”Eén van mijn favoriete stukken is een kleine blauwe olifant in keramiek. Toevallig is het kunstwerk niet in de catalogus opgenomen. De olifant is een robuust dier en het nationaal symbool van Thailand. Als bij toeval is hij de dans ontsprongen. Misschien is het een teken? Hij vormt alleszins een mooi vertrekpunt voor een nieuw begin. Never stop starting, never start stopping.

■ Samen met de veiling door het veilinghuis Bernaerts is er het boek ‘Gert Voorjans Collectibles’, uitgegeven bij Lannoo

www.lannoo.com

www.gertvoorjans.com


Tekst: Ingrid Allaerts

Fotografie: © Lannoo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.